← Features← Άρθρα · Prize for Experimental Video 2026 · In conversationΒραβείο Πειραματικού Βίντεο 2026 · Σε συζήτηση
In conversation withΣε συζήτηση με
Bobbi Cameron
“I came to understand his experience of dementia to be one of time travel… this film is a deep exploration of what it means to travel, communicate and exist in multiple experiences of time.”
“Έφτασα να κατανοώ την εμπειρία της άνοιάς του ως ένα ταξίδι στον χρόνο… αυτή η ταινία είναι μια βαθιά διερεύνηση του τι σημαίνει να ταξιδεύεις, να επικοινωνείς και να υπάρχεις σε πολλαπλές εμπειρίες του χρόνου.”
In its third year, the FluxusMuseum Prize for Experimental Video gathered eleven artists and collectives from a field of over 600 international applications, works chosen for their resistance to easy categorisation, their originality, visual rigour, and an uncompromising approach to the form. Installed across the old marble factory by Parikia’s yacht harbour, the exhibition ran until the end of September 2026, with the prize winners announced in mid-September. Ahead of the announcement, we caught up with each of the eleven shortlisted artists and collectives.
Στην τρίτη του χρονιά, το Βραβείο Πειραματικού Βίντεο του FluxusMuseum συγκέντρωσε έντεκα καλλιτέχνες και καλλιτεχνικά σχήματα, επιλεγμένους ανάμεσα σε περισσότερες από 600 διεθνείς αιτήσεις — έργα που ξεχώρισαν επειδή αντιστέκονται στις εύκολες κατηγοριοποιήσεις, για την πρωτοτυπία τους, την οπτική τους αυστηρότητα και την ασυμβίβαστη προσέγγισή τους στο μέσο. Εγκατεστημένη στους χώρους του παλιού Εργοστασίου Μαρμάρου, στο λιμάνι σκαφών της Παροικιάς, η έκθεση διήρκεσε έως το τέλος Σεπτεμβρίου 2026, ενώ οι νικητές ανακοινώθηκαν στα μέσα Σεπτεμβρίου. Ενόψει της ανακοίνωσης, συνομιλήσαμε με καθέναν από τους έντεκα καλλιτέχνες και τα σχήματα της βραχείας λίστας.
Bobbi Cameron works across sound installation and performance. for the first words of a dreamworld, her debut moving image work, draws on conversations with her grandfather and her own Celtic shamanic practice to explore dementia as a form of time travel.
Η Bobbi Cameron εργάζεται με την ηχητική εγκατάσταση και την περφόρμανς. Το for the first words of a dreamworld, το πρώτο της έργο κινούμενης εικόνας, αντλεί από συζητήσεις με τον παππού της και από τη δική της κελτική σαμανική πρακτική για να διερευνήσει την άνοια ως μια μορφή ταξιδιού στον χρόνο.
Could you describe your work featuring in the Prize, and how it sits in relation to your practice more broadly?
for the first words of a dreamworld was inspired by conversations with my grandfather, for whom I was a primary carer for many years. In caring for him, I came to understand his experience of dementia to be one of time travel. I began to think about this in comparison to my own Celtic shamanic practice and how this is also an experience of time travel. And so, this film is a deep exploration of what it means to travel, communicate and exist in multiple experiences of time.
Whilst I have been exploring concepts of time and spiritual practice within my work for some time, this is my debut film work. I have been working with sound installations for many years. In making this work, I developed the score first, with sound designer Richy Carey, and then shot to the score.
What is your relationship to the moving image as a medium; when did it enter your practice, and what does it let you do that other mediums don't?
I worked as a producer of film and moving image for over a decade before working with moving image in my own practice. During this time I had been working in sound installation and performance in my own work. for the first words of a dreamworld is my debut moving image work as a director and really allowed me to bring together all of the mediums I'd been working with for many years in different capacities. Moving image has given me a new language for making, and I'm really excited to be able to push it further in the next work I am developing.
Some people use "experimental" to mean formally unconventional, others to mean something closer to research or inquiry. Which is closer to how you're using video here?
My understanding of experimental film is one that exists outside of conventional formats. Some of the ways this film does this is through its non-linear narrative, its experimentations with in-camera double exposures on 16mm film, and the immersive and disorientating use of sound.
What would you like visitors to experience when spending time with your work?
I would like visitors to be taken away, carried off somewhere outside the gallery, far away from their bodies when experiencing this film. It should be their own experience of time travel.
What has the support from FluxusMuseum made possible, for this piece specifically or for your practice more broadly?
The support from FluxusMuseum meant that I was able to make a new version of this work that would never have otherwise existed. It allowed me to push this work further and really lean into the sound, making a new version for headphones. It also allowed me to show work in Greece for the first time, and to be able to travel to Paros to experience it. Thank you!
What else are you working on at the moment?
I am developing a new moving image work: a Hebridean island exploration of devotion.
Θα μπορούσατε να περιγράψετε το έργο σας που συμμετέχει στο Βραβείο και πώς εντάσσεται στη δουλειά σας γενικότερα;
Το for the first words of a dreamworld εμπνεύστηκε από συζητήσεις με τον παππού μου, του οποίου υπήρξα η κύρια φροντίστρια για πολλά χρόνια. Φροντίζοντάς τον, έφτασα να κατανοώ την εμπειρία της άνοιάς του ως ένα ταξίδι στον χρόνο. Άρχισα να τη σκέφτομαι σε σύγκριση με τη δική μου κελτική σαμανική πρακτική, η οποία είναι κι αυτή μια εμπειρία ταξιδιού στον χρόνο. Έτσι, αυτή η ταινία είναι μια βαθιά διερεύνηση του τι σημαίνει να ταξιδεύεις, να επικοινωνείς και να υπάρχεις σε πολλαπλές εμπειρίες του χρόνου.
Αν και εδώ και καιρό διερευνώ στη δουλειά μου έννοιες του χρόνου και της πνευματικής πρακτικής, αυτή είναι η πρώτη μου κινηματογραφική δουλειά. Δουλεύω με ηχητικές εγκαταστάσεις εδώ και πολλά χρόνια. Για αυτό το έργο ανέπτυξα πρώτα την παρτιτούρα, μαζί με τον σχεδιαστή ήχου Richy Carey, και στη συνέχεια γύρισα την ταινία πάνω στην παρτιτούρα.
Ποια είναι η σχέση σας με την κινούμενη εικόνα ως μέσο; Πότε μπήκε στην πρακτική σας και τι σας επιτρέπει να κάνετε που δεν το επιτρέπουν άλλα μέσα;
Εργάστηκα ως παραγωγός ταινιών και κινούμενης εικόνας για περισσότερο από μια δεκαετία, πριν δουλέψω με την κινούμενη εικόνα στη δική μου πρακτική. Την ίδια περίοδο, στην προσωπική μου δουλειά ασχολούμουν με την ηχητική εγκατάσταση και την περφόρμανς. Το for the first words of a dreamworld είναι το πρώτο μου έργο κινούμενης εικόνας ως σκηνοθέτιδα και μου επέτρεψε πραγματικά να φέρω κοντά όλα τα μέσα με τα οποία δούλευα επί χρόνια, σε διαφορετικούς ρόλους. Η κινούμενη εικόνα μού έδωσε μια νέα γλώσσα δημιουργίας, και ανυπομονώ να την πάω ακόμη πιο μακριά στο επόμενο έργο που ετοιμάζω.
Κάποιοι χρησιμοποιούν τον όρο «πειραματικό» εννοώντας κάτι μορφολογικά αντισυμβατικό, άλλοι κάτι πιο κοντά στην έρευνα ή στη διερεύνηση. Ποιο από τα δύο βρίσκεται πιο κοντά στον τρόπο που χρησιμοποιείτε εδώ το βίντεο;
Για μένα, ο πειραματικός κινηματογράφος είναι αυτός που υπάρχει έξω από τις συμβατικές φόρμες. Η ταινία το κάνει αυτό, μεταξύ άλλων, μέσα από τη μη γραμμική αφήγησή της, τους πειραματισμούς της με διπλές εκθέσεις μέσα στην κάμερα σε φιλμ 16mm, και την εμβυθιστική και αποπροσανατολιστική χρήση του ήχου.
Τι θα θέλατε να βιώσουν οι επισκέπτες όταν περνούν χρόνο με το έργο σας;
Θα ήθελα οι επισκέπτες να παρασυρθούν, να μεταφερθούν κάπου έξω από τον εκθεσιακό χώρο, μακριά από το σώμα τους, καθώς βιώνουν την ταινία. Να είναι η δική τους εμπειρία ταξιδιού στον χρόνο.
Τι έκανε δυνατό η υποστήριξη του FluxusMuseum, για το συγκεκριμένο έργο ή για την πρακτική σας γενικότερα;
Η υποστήριξη του FluxusMuseum μού επέτρεψε να δημιουργήσω μια νέα εκδοχή αυτού του έργου, που αλλιώς δεν θα είχε υπάρξει ποτέ. Μου επέτρεψε να προχωρήσω το έργο ακόμη πιο πέρα και να δώσω πραγματικά βάρος στον ήχο, φτιάχνοντας μια νέα εκδοχή για ακουστικά. Μου έδωσε επίσης τη δυνατότητα να παρουσιάσω δουλειά μου στην Ελλάδα για πρώτη φορά και να ταξιδέψω στην Πάρο για να τη ζήσω από κοντά. Σας ευχαριστώ!
Με τι άλλο ασχολείστε αυτή την περίοδο;
Ετοιμάζω ένα νέο έργο κινούμενης εικόνας: μια διερεύνηση της αφοσίωσης σε ένα νησί των Εβρίδων.
Bobbi Cameron is an artist and energy worker based on the Isle of Seil, off the west coast of Scotland.
Η Bobbi Cameron είναι καλλιτέχνις και θεραπεύτρια ενέργειας, με έδρα τη νήσο Seil, στα ανοιχτά της δυτικής ακτής της Σκωτίας.
